Koło Astronomiczne ZS Silesia

• • • • • • •

Nawigacja

Strona Główna

Artykuły

Forum

Kim jesteśmy?

Linki

Liga Zadaniowa

Galeria

Szukaj

Planetoidy

Galaktyki

Teorie

Astronomiczny Elementarz

Zaćmienia Ksiezyca

Zaćmienia Słońca

Ważne daty w Astronomii

Badania kosmiczne

Ostatnie Artykuły

Brak zawartości dla tego panelu

Online

Gości Online: 1
Brak Użytkowników Online

Zarejestrowanch Uzytkowników: 5

Najnowszy Użytkownik: Astrofanka

Mozilla Firefox

Strona najlepiej działa
z przeglądarką:

Firefox 2

Zaćmienie

Faza Księzyca

Reklama

~~~~~~~~~~~~~~~~~~

~~~~~~~~~~~~~~~~~~
~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Wymiana? bannerów? napisz!

Godzina dla Ziemi

Setki milionów ludzi na całym świecie w sobotę wyraziło swoje poparcie dla walki z globalnym ociepleniem. Rozmach akcji przerósł oczekiwania WWF – organizatora ogólnoświatowego wydarzenia. Bardzo dziękujemy wszystkim tym, którzy w Polsce włączyli się do akcji i wyłączyli na godzinę światło.
Chociaż w dalszym ciągu zbierane są dane dotyczące „Godziny dla Ziemi” WWF, już dziś wiadomo, że w ubiegłą sobotę o godz. 20.30 czasu lokalnego światła zgasły w 3943 miejscowościach, 88 krajach i 25 strefach czasowych.

Kliknij by zobaczyć efekt zdjęcia!

1#

2
#

3
#

4
#

5
#

6
#

7
#

8
#

9
#

10

#

11
#

12
#

13
#

14
#

15
#

16
#

17
#

Orion zamiast wahadłowców

Biały Dom nie zamierza rewidować przygotowanych wcześniej planów rezygnacji z wykorzystywanych obecnie przez USA statków kosmicznych wielokrotnego użytku. Potwierdził to prezydent Barack Obama w wywiadzie dla regionalnej prasy amerykańskiej.

Obama powiedział też, że już w najbliższym czasie mianuje nowego dyrektora Krajowej Agencji Aeronautyki i Badania Przestrzeni Kosmicznej (NASA) i postawi przed nim ambitne zadania.

Prezydent podkreślił jednocześnie, że nikt nie ma wątpliwości co do tego, że w ramach programu "Space Shuttle" NASA zanotowała wiele imponujących osiągnięć.

Szef nowej administracji USA zaznaczył jednak, że decyzja odesłania "na emeryturę" flotylli wahadłowców w przyszłym roku, pozostaje w mocy. Mimo to w projekcie budżetu na przyszły rok finansowy, przesłanym w lutym do KongresU USA, przewiduje się wyasygnowanie środków na "dodatkowe loty wahadłowców, których wcześniej nie planowano".

Wahadłowce mają być zastąpione przez konstruowany obecnie przez NASA statek wielokrotnego użytku "Orion". Planuje się, że pierwszy lot "Oriona" nastąpi w 2015 roku.

Milardy dolarów na Wenus

Kwaśna atmosfera Wenus jest jednym z najmniej przyjaznych miejsc w Układzie Słonecznym. Gorąco, kwas i ogromne ciśnienie to w tej chwili zbyt wysoka bariera, by wysłać na Wenus ludzką załogę. Ale bliska planeta nie przeraża zupełnie naukowców z NASA, którzy zamierzają w 2025 roku wysłać tam flotę kosmicznych statków.

Planowany budżet misji waha się od trzech do czterech miliardów dolarów. W stronę Wenus nie poleci pojedynczy satelita, ale wręcz cała flota aparatów, biorąc pod uwagę historię podboju kosmosu. Sama misja może być kolejnym priorytetem NASA, zaraz po planowanej na 2020 rok misji na Jowisza i jeden z jego księżyców.

Dlaczego Wenus interesuje naukowców? Największą rolę odgrywa ogromne podobieństwo do Ziemi. Planeta nie tylko znajduje się w podobnej odległości od Słońca, ale ma również zbliżony rozmiar i masę. Trzeba jednak dodać, że zarówno wygląd Wenus, jak i warunki na niej panujące są znacząco różne od ziemskich. Temperatura waha się w granicach od czterystu do pięciuset stopni Celsjusza, chociaż badacze uważają, że w niektórych miejscach przy gruncie może sięgać momentami sześciuset pięćdziesięciu stopni. Wówczas znikają na pewien czas nawet wenusjańskie chmury, z których pada kwas siarkowy i pojawiają się ponownie po ostygnięciu rozgrzanego obszaru.

Poza podobieństwami fizycznymi Ziemi i Wenus, badacze zwracają uwagę na efekt cieplarniany, zachodzący na planecie. Według jednej z hipotez, Wenus pokryta była niegdyś oceanami, które wyparowały, być może na skutek zmian w atmosferze, spowodowanych kosmiczną kolizją Wenus z innym obiektem, co przyczyniło się do stopniowego ogrzania planety.

W skład misji wejdą: satelita, który zostanie zainstalowany na orbicie oraz dwa balony z gondolami wypełnionymi instrumentami badawczymi. Balony będą się unosić na wysokości pięćdziesięciu pięciu kilometrów. Zostaną zbudowane z bardzo odpornych materiałów, co pozwoli im przetrwać miesiąc w niesprzyjających warunkach i w tym czasie kilkakrotnie okrążyć planetę.

Dodatkowo, dwa lądowniki będą szukać m.in. dowodów na istnienie kiedyś wody na Wenus. Maszyny przeszukają grunt pod kątem istnienia uwodnionych minerałów, ale przetrwają w gorącej atmosferze zaledwie kilka godzin. Być może dzięki informacjom zdobytym podczas misji będzie możliwe również stwierdzenie, czy na planecie istniały niegdyś warunki sprzyjające powstaniu życia. A nawet, czy funkcjonowało lub funkcjonuje obecnie życie na Wenus.

Autodestrukcyjny robot , walka z kosmicznymi śmieciami

Konstruktorzy japońscy opracowali technologię utylizacji dużych kosmicznych śmieci. Jej głównym elementem jest zastosowanie robota, mocno chwytającego ręką-manipulatorem starego satelitę lub część rakiety i niczym kamikadze szybującego w dół, spalając się w atmosferze wraz z zabranymi obiektami - poinformowała Japońska Agencja Aerokosmiczna.

Z wyglądu zewnętrznego aparat jest podobny do rewolwerowego bębenka ale ma osiem ścian o wymiarach 50 na 70 centymetrów. Przy wadze 140 kilogramów posiada on ogromną siłę, ponieważ jest w stanie hamować obrót wokół Ziemi przeznaczonego do zniszczenia obiektu przy pomocy mocnego elektromagnesu. Pomaga mu w tym przewodząca elektryczność lina, która może rozwijać się na odległość kilku kilometrów.

Według obliczeń japońskiej agencji, budowa jednego takiego robota będzie kosztować ok. 400 mln jenów (4 mln dol.). Pewne jest jednak, że zapotrzebowanie na takie aparaty będzie rosło. Kosmiczne śmieci stwarzają bowiem zagrożenie dla bezpieczeństwa krążących wokół Ziemi satelitów, a przede wszystkim załogowych statków kosmicznych.

Ilość śmieci w kosmosie szybko rośnie. O ile w latach 80. minionego stulecia chodziło o ok. 5 tys. obiektów, to obecnie ich liczba wzrosła do ok. 13 tys. Przy czym liczba ta dotyczy tylko odłamków o rozmiarze powyżej 10 centymetrów. Z uwzględnieniem drobniejszych śmieci może ona wynosić kilkadziesiąt milionów - oceniają eksperci japońscy.

Na niskich orbitach odpady - powstałe w trakcie badania i opanowywania przez człowieka przestrzeni kosmicznej - pędzą z prędkością dziesięciokrotnie przewyższającą szybkość pocisku - około 25 tys. km/godz. Dlatego ich zderzenie z Międzynarodową Stacją Kosmiczną może spowodować katastrofalne następstwa.

Japonia chce podbić kosmos

Japoński statek kosmiczny z człowiekiem na pokładzie poleci na Księżyc między 2025 a 2030 rokiem. Przewiduje to rządowy plan, który analizują obecnie specjaliści z Komisji Badań Kosmicznych - informują tokijskie media.

Zakłada się, że dla zrealizowania tego programu trzeba będzie zaprojektować i zbudować załogowy aparat kosmiczny. Media zaznaczają, że nie chodzi o to, by Japonia zajmowała się tym samodzielnie.

W pierwszym etapie realizacji swojego planu Tokio zamierza w 2020 roku wystrzelić automatyczny statek kosmiczny, które wyląduje na Księżycu i przywiezie na Ziemię próbki gruntu. Dopiero po tym analogiczny lot odbędzie aparat, na pokładzie którego będzie się znajdować człowiek oraz roboty. Rząd japoński liczy na to, że roboty przeprowadzą na Księżycu poszukiwania kopalin użytecznych.

Japońskie media podają, że sprawy związane z rządowym planem lotu człowieka na Księżyc, w tym koszt projektu i szczegóły jego realizacji, będą opracowywane jeszcze przez rok-dwa lata.

Ziemia nie ma obrony przed metorytami

Ziemia nie ma realnej ochrony przed zagrożeniami jakie stwarzają meteoryty - powiedział kierownik naukowy Instytutu Astronomii Rosyjskiej Akademii Nauk Aleksandr Bojarczuk. Jego zdaniem, na Ziemi nie opracowano jeszcze technologii skutecznej obrony przed niebezpieczeństwem zderzenia meteorytu z powierzchnią naszej planety.

Specjaliści rosyjscy prowadzili obliczenia dotyczące możliwości nuklearnego zaatakowania meteorytu, jednak nie przyniosły one rezultatów - poinformował Bojarczuk. Dodał, że przeprowadzono też eksperyment z oddziałaniem na asteroidę w celu zmiany jej toru lotu. "Przy pomocy satelity w kierunku maleńkiej planety wysłano dużą bryłę żelaza, jednak nic się nie wydarzyło" - oświadczył naukowiec.

Bojarczuk podkreślił, że nie są mu znane realne metody ochrony Ziemi przed zagrożeniami meteorytowymi. Prowadzony jest monitoring i wszystkie duże asteroidy o średnicy powyżej pół kilometra pozostają pod kontrolą. Jednak asteroidy o średnicy 300-500 metrów trudno jest wyśledzić. Przykładem może być meteoryt, który przed kilku dniami przeleciał w odległości kilkudziesięciu tysięcy kilometrów od Ziemi. Został on wykryty dopiero na dwa dni przed przelotem obok naszej planety. "Gdyby jego tor lotu przecinał się z Ziemią, nie bylibyśmy w stanie nic zrobić" - stwierdził Bojarczuk.

Nowy ksiezyc Saturna

Nowy Księżyc Saturna związany z pierścieniem oznaczonym literą G dojrzała sonda Cassini - poinformowała NASA.

Piękne pierścienie Saturna oznaczane są literami alfabetu w kolejności ich odkrycia. W kolejności od obiektu najbliższego planety mamy więc pierścienie oznaczone symbolami: D, C, B, A, F, G i E.

Pierścień G jest wąskim, rozmytym i jednym z najdalszych pierścieni. W jego centrum znajduje się jaśniejsze zgrubienie o rozmiarach sięgających 250 kilometrów. Jak dotychczas astronomowie nie znali księżyca Saturna związanego z tym pierścieniem. Sytuacja ta zmieniła się jednak w sierpniu zeszłego roku, gdy na obrazach sondy Cassini udało się dojrzeć zauważalne zgrubienie.

Kolejne obserwacje tego zgrubienia, w tym ostatnie, przeprowadzone w lutym bieżącego roku, pozwoliły stwierdzić, że mamy do czynienia z małym, 61. już księżycem Saturna. Obiekt ma średnicę tylko 0.5 kilometra i krąży w średniej odległości od Saturna wynoszącej 167500 kilometrów. Ze względu na małe rozmiary nie może być on w całości odpowiedzialny za powstanie pierścienia G.

Na początku marca Międzynarodowa Unia Astronomiczna oficjalnie uznała odkrycie i oznaczyła nowy obiekt symbolem S/2008 S1.

Panele zamontowane

Załodze promu kosmicznego Discovery udał się spacer kosmiczny. Mimo kłopotów, zamontowano na Międzynarodowej Stacji Kosmicznej warte 300 milionów dolarów panele słoneczne. To najważniejsza część misji.

"Nie poszło tak gładko, jak oczekiwaliśmy, ale (kosmonauci - red.) dobrze wykonali swoje zadanie" - poinformowała centrum kontroli lotów załoga. W piątek nastąpi rozłożenie wartych ponad ćwierć miliarda dolarów i ważących 14 ton paneli.

To ostatni zestaw paneli, jaki będzie zamontowany na stacji i zarazem ostatni wyprodukowany przez USA. Dzięki niemu osiągnięta zostania pełnia mocy, wystarcząjaca do zasilenia dla 42 przeciętnych amerykańskich domów. Do tej pory na stacji zamontowanych było sześć paneli. Teraz będzie ich osiem - po cztery na każdym boku.

Potrzebna większa moc

NASA potrzebowała dodatkowej energii elektrycznej, której dostarczą nowe skrzydła, aby zwiększyć liczbę załogi i badań prowadzonych na stacji. W ciągu najbliższych dwóch miesięcy załoga ma być podwojona do 6 osób.

Było to pierwsze z trzech planowanych podczas wizyty Discovery wyjść w otwartą przestrzeń kosmiczną. Prom musi opuścić stację w środę, by rosyjski statek mógł przywieźć nową załogę.

Śmieci w atmosferze

W atmosferę ziemską wchodzą pierwsze szczątki dwóch satelitów, które zderzyły się na orbicie przed miesiącem. Zdaniem specjalistów, odłamki rosyjskiego satelity Kosmos 2251 będą zbyt małe, aby stanowić zagrożenie dla mieszkańców globu. Jednak szczątki pozostające na orbicie mogą zagrażać misjom wahadłowców oraz Międzynarodowej Stacji Kosmicznej.

Zderzenie satelitów – amerykańskiego Iridium 33 i rosyjskiego Kosmos 2251 – pierwsze w historii bezpośrednie zderzenie dwóch sztucznych satelitów Ziemi - miało miejsce 10 lutego 2009. Doszło do niego nad syberyjskim półwyspem Tajmyr, na wysokości 776 km. Niemal dokładnie miesiąc później, na Ziemię spadną pierwsze odłamki rosyjskiego satelity.

Teleskop Hubble'a w niebezpieczeństwie?

Choć według ekspertów mieszkańcy Ziemi nie muszą się obawiać kawałków metalu spadających im na głowy, to szczątki satelitów pozostające na orbicie stwarzają inne niebezpieczeństwo. - Odłamki przede wszystkim stanowią zagrożenie dla innych działających satelitów orbitujących nad powierzchnią ziemi. – uważa Krzysztof Ziołkowski z Centrum Badań Kosmicznych PAN. – Mogą zagrozić teleskopowi Hubble’a. Znajduje się on na wysokości mniej więcej 600 km nad Ziemią – komentuje naukowiec.

Według Ziółkowskiego, trudno jest na razie o jednoznaczną ocenę potencjalnego zagrożenia jakie wiąże się ze zderzeniem, ponieważ nieznane są dokładnie wszystkie dane na temat trajektorii lotu poszczególnych odłamków, jak i ich wielkości oraz ilości. Ale jest pewny, że są one obserwowane przez USA. - Amerykanie mają specjalne służby, które cały czas monitorują poruszanie się kosmicznych śmieci – opowiada Ziółkowski. – Są w stanie śledzić ruch obiektu większego niż 10 cm – dodaje.

Według Rosyjskiej Federalnej Agencji Kosmicznej zderzenie satelitów stwarza zagrożenie dla Międzynarodowej Stacji Kosmicznej. Szczątki mogą również stwarzać niebezpieczeństwo dla misji wahadłowców.

Kosmiczne śmietnisko

Naukowcy z NASA policzyli, że na ziemskiej orbicie znajduje się obecnie ponad 10 tysięcy kawałków kosmicznego złomu o średnicy przekraczającej 10 cm. Kolejnych 300 tys. odłamków ma wielkość około centymetra, a kilka milionów około milimetra. Pojedynczy „śmieć” może uszkodzić działające satelity i stanowi potencjalne zagrożenie dla astronautów. Szkody powodować mogą nawet kawałki farby!

tvn24.pl

Liczymy gwiazdy na niebie

Wystartował ogólnoświatowy projekt GLOBE at Night, w ramach którego wszyscy chętni mogą zbadać na ile ciemne jest niebo nad naszymi głowami. Badanie polega na policzeniu ile gwiazd widać w określonym miejscu na niebie wieczorem.

Czwarta edycja programu GLOBE at Night trwa w dniach 16-28 marca. Jest jednym z projektów wykonywanych w ramach Międzynarodowego Roku Astronomii 2009. GLOBE At Night jest skierowany w pierwszej kolejności do uczniów, ale mogą w nim wziąć udział wszyscy chętni.

Udział w projekcie polega na wybraniu najciemniejszego miejsca w swojej okolicy (z jak najmniejsza liczbą świateł dookoła), spojrzeniu wieczorem w niebo i policzeniu ile gwiazd widać w konstelacji Oriona. Nie potrzeba lornetek, ani teleskopów, przyrządem pomiarowym jest nasze oko.

Jak znaleźć Oriona, mapki ułatwiające określenie liczby gwiazd oraz inne materiały pomocnicze dostępne są na witrynie internetowej www.globe.gov/GaN/. Dzięki tłumaczeniu dokonanemu przez portal Astronomia.pl materiały dostępne są też w języku polskim.

W ubiegłych latach w projekcie wzięły udział osoby z ponad 100 krajów, w tym bardzo licznie z Polski. Łącznie na całym świecie dokonano ponad 20 tysięcy ocen granicznej jasności gwiazd jaką można dostrzec.

Projekt GLOBE at Night ma być pomocą dla nauczycieli w lekcjach dotyczących wpływu człowieka na środowisko naturalne oraz uświadamiać ludziom, że stosowanie odpowiedniego oświetlenie to nie tylko ochrona środowiska i zdrowia ludzkiego (brak prawdziwej, ciemnej nocy może być u niektórych przyczyną problemów ze snem), ale również znaczna oszczędność pieniędzy. Dla przykładu lampy uliczne powinny być tak skonstruowane, aby nie świeciły wszędzie dookoła, w tym w górę w niebo, a oświetlały konkretne miejsce - ulicę. CZA

PAP - Nauka w Polsce

Reset Mars-Odyssey

Specjaliści amerykańskiej agencji aeronautyki badania kosmosu NASA zdołali przesłać na orbitalny aparat "Mars-Odyssey" polecenie zresetowania komputera.
Jak poinformowali naukowcy z Laboratorium Napędów Odrzutowych w Pasadenie, kierujący misją sztucznego satelity Czerwonej Planety, resetowanie komputera sondy marsjańskiej zakończyło się pełnym sukcesem.

Specjaliści doszli do wniosku, że konieczne jest zresetowanie pokładowego komputera z obawy, że jego pamięć mogła zostać uszkodzona w następstwie długotrwałego oddziaływania promieniowania kosmicznego. "Mars-Odyssey" krąży na orbicie Czerwonej Planety od 2001 roku, dostarczając na Ziemię wiele cennych danych.

W trakcie przeprowadzonej operacji zdołano także zresetować wspomagające urządzenia rezerwowe na satelicie. Inżynierowie obawiali się, że zostały one unieruchomione z powodu zablokowania jednej z części składowych systemu zaopatrzenia w energię elektryczną.

"Mars-Odyssey" wznowi pracę na pełną skalę już w najbliższych dniach.

Strona 4 z 8